ในสัปดาห์นี้มีเรื่องที่สำคัญจะแจ้งให้บุคลากรของมหาวิทยาลัยได้รับทราบเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเตรียมความพร้อมในการเข้าร่วมประชาคมอาเซียน ปี พ.ศ.๒๕๕๘ จากการประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ ที่ประชุมได้มีมติให้มหาวิทยาลัยราชภัฏทุกแห่งจัดทำข้อมูลสำรวจเกี่ยวกับประชาคมอาเซียนเพื่อนำมาวิเคราะห์ในประเด็นต่าง ๆ โดยมีคณะทำงานจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครเป็นผู้ดำเนินการ ซึ่งดำเนินการจัดทำเรียบร้อยแล้วและนำเสนอเป็นเอกสาร “การศึกษาการเตรียมความพร้อมของมหาวิทยาลัยราชภัฏในการเข้าร่วมประชาคมอาเซียน ปี พ.ศ.๒๕๕๘” เอกสารดังกล่าวจะแจกไปตามคณะต่าง ๆ และจะมอบไว้กับงานวิเทศสัมพันธ์ ๑ เล่ม ในการศึกษาดังกล่าว มีข้อมูลสรุปที่น่าสนใจ ดังนี้
               ๑. มหาวิทยาลัยราชภัฏได้เปิดสอนหลักสูตรต่าง ๆ โดยให้โอกาสนักศึกษาต่างชาติเข้ามาศึกษา ทั้งระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา โดยมีระดับปริญญาตรี ๘ หลักสูตร จำนวน ๕๓ สาขาวิชา สอนด้วยภาษาไทย ๓๒ สาขาวิชา และสอนด้วยภาษาอังกฤษ ๒๑ สาขาวิชา 
               ๒. มหาวิทยาลัยราชภัฏมีโครงการความร่วมมือกับต่างประเทศจำนวนทั้งหมด ๒๑ ประเทศ ๑๗๒ โครงการ เป็นความร่วมมือกับประเทศสมาชิกอาเซียน ๔๓ โครงการ ได้แก่ความมือกับประเทศลาว ๑๒ โครงการ เวียดนาม ๑๑ โครงการ มาเลเซีย ๘ โครงการ กัมพูชา ๖ โครงการ สิงค์โปร์ ๔ โครงการ อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ ประเทศละ ๑ โครงการ และมีโครงการความร่วมมือกับประเทศจีนมากที่สุดจำนวน ๖๖ โครงการ
               ๓. มหาวิทยาลัยราชภัฏมีอาจารย์ที่สามารถสื่อสารภาษาต่างประเทศได้จำนวนทั้งสิ้น ๗,๓๕๘ คน คิดเป็น  ร้อยละ ๖๑.๘๔% ของจำนวนอาจารย์ทั้งหมด ภาษาของประเทศสมาชิกอาเซียนที่อาจารย์สามารถสื่อสารได้มีภาษาลาว กัมพูชา เวียตนาม พม่า มาลายู ฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย โดยภาพรวมภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่อาจารย์ส่วนใหญ่สื่อสารได้ รองลงมาได้แก่ภาษาลาว จีน และญี่ปุ่น 
               ๔. มหาวิทยาลัยราชภัฏมีนักศึกษาต่างชาติที่เป็นสมาชิกของประเทศอาเซียนจำนวนทั้งสิ้น ๖๒๘ คน จาก ๖ ประเทศ โดยเป็นนักศึกษาจากประเทศเวียดนาม ๓๙๗ คน ลาว ๙๒ กัมพูชา ๗๖ คน พม่า ๕๘ คน ฟิลิปปินส์ ๔ คน และสิงค์โปร์ ๑ คน นักศึกษาต่างชาติที่มาเรียนในมหาวิทยาลัยราชภัฏคือนักศึกษาที่มาจากประเทศจีนมีจำนวนทั้งหมด ๒,๓๓๙ คน (จีนไม่ได้อยู่ในกลุ่มประเทศอาเซียน)

               ๕. ประชาคมมหาวิทยาลัยราชภัฏเห็นความสำคัญและมีการเตรียมการด้านภาษาและวัฒนธรรม รวมทั้งองค์ความรู้ที่เกี่ยวกับประเทศสมาชิกอาเซียนให้อาจารย์และนักศึกษา ประชาคมเห็นด้วยกับการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนและภูมิภาค เพื่อพัฒนามหาวิทยาลัยให้เป็นที่ยอมรับ พร้อมทั้งการพัฒนาหลักสูตร การประชุมเครือข่าย การผนึกกำลังทางวิชาการ การพัฒนาบุคลากร การยกระดับมาตรฐานการศึกษาของอาเซียนสู่สากลในระดับโลก และรวมทั้งการจัดทำแผนยุทธศาสตร์
               ๖. มหาวิทยาลัยราชภัฏมีการเตรียมความพร้อมในการรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน ในลักษณะการผนึกกำลังร่วมกันโดยมีการดำเนินการ ดังนี้
                               ๖.๑ การเตรียมความพร้อมในรูปแบบ การผนึกกำลังร่วมกัน
                                             ๑) การนำเสนอข้อมูลจากผลสำรวจการเตรียมความพร้อมมาใช้ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
                                             ๒) จัดทำโครงการพัฒนาอาจารย์มหาวิทยาลัยเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนในปี พ.ศ.2558 โดยมี การพัฒนาด้วยการอบรมระยะสั้นเพื่อพัฒนาทักษะภาษา วิจัย การจัดการเรียนการสอนและประสบการณ์ด้านต่างประเทศ
                                             ๓) การจัดให้ผู้บริหารได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับมหาวิทยาลัยในประเทศสมาชิกอาเซียน เพื่อนำข้อมูลมาสรุปร่วมกัน สำหรับเป็นแนวทางในการดำเนินการตามศักยภาพของการบริหารและพัฒนาบุคลากร
 ๖.๒ การเตรียมความพร้อมของมหาวิทยาลัยราชภัฏแต่ละแห่ง ได้มีการเตรียมความพร้อมของมหาวิทยาลัยราชภัฏแต่ละแห่ง สรุปได้ ๕ เรื่องสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาด้านสิ่งแวดล้อม การพัฒนาอาคารสถานที่ การพัฒนาหลักสูตร/การจัดการเรียนการสอน การพัฒนาบุคลากร (ผู้บริหาร อาจารย์ เจ้าหน้าที่) การพัฒนานักศึกษา และการพัฒนาศูนย์/หน่วยงานให้บริการด้านภาษา
               ๗. ปัญหาสำคัญในการดำเนินงานเพื่อเตรียมความพร้อมในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน ได้แก่ งบประมาณที่ไม่เพียงพอ อาจารย์ชาวต่างประเทศไม่เพียงพอกับจำนวนนักศึกษา ผู้บริหาร อาจารย์ เจ้าหน้าที่และนักศึกษา มีโอกาสใช้ภาต่างประเทศสื่อสารน้อย ประชาคมของมหาวิทยาลัยยังไม่มีความคุ้นเคยกับการดำเนินกิจกรรมร่วมกับต่างประเทศ การขาดอาจารย์ที่มีความเชี่ยวชาญ ด้านภาษาของประเทศอาเซียน
               ๘. แนวทางการแก้ปัญหาที่ได้ดำเนินไปบ้างแล้ว ได้แก่ การจัดสรรงบประมาณเพื่อเป็นทุนการศึกษาต่อ และงบประมาณสนับสนุนการจัดกิจกรรมต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น การจัดอบรมทางภาษา และส่งเสริมให้บุคลากรเข้าร่วมโครงการความร่วมมือระหว่างประเทศและการศึกษาดูงานต่างประเทศ  ที่อยู่ในกลุ่มอาเซียน
               ๙. มหาวิทยาลัยราชภัฏมีข้อเสนอแนะจากประสบการณ์ดังต่อไปนี้
                              ๙.๑ ควรเพิ่มการสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษและสร้างเครือข่ายการพัฒนาหลักสูตรตามความเชี่ยวชาญของมหาวิทยาลัย
                              ๙.๒ ควรมีการแลกเปลี่ยนการพัฒนาบุคลากรศึกษาและทรัพยากรต่าง ๆ โดยเฉพาะงานวิเทศสัมพันธ์
                              ๙.๓ ควรมีกระบวนการพัฒนาและจัดสรรงบประมาณสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง และสร้างเครือข่าย   เพื่อระดมสรรพกำลังความร่วมมือ
                              ๙.๔ ควรมีการจัดทำงานวิจัยร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัยราชภัฏกับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ
                              ๙.๕ ควรมีการศึกษาดูงานและประชุมร่วมกัน เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทำงานร่วมกันในโครงการ ต่าง ๆ 
               ที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นเป็นบทสรุปที่คณะทำงานการศึกษาการเตรียมความพร้อมของมหาวิทยาลัยราชภัฏ ในการเข้าร่วมประชาคมอาเซียน ปี พ.ศ.๒๕๕๘ ซึ่งคณะทำงานจากสำนักงาน ที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏได้ดำเนินการ จึงนำมาเผยแพร่เพื่อเป็นประโยชน์และมีการเตรียมความพร้อมของมหาวิทยาลัยของเราต่อไป